De Shar-pei is een Chinese jacht- en waakhond die reeds eeuwen bestaat.  Oorspronkelijk komt dit ras uit de omgeving van Guangzhou.

De Shar-pei werd oorspronkelijk gebruikt voor de jacht op wilde zwijnen en het hoeden van de kudden. Hoe oud dit ras is, is niet geheel duidelijk. Reeds op kunstvoorwerpen uit de Han dynastie werden dergelijke honden afgebeeld.  De Shar-pei zou tot ongeveer 220 voor Christus terug te volgen zijn aan de hand van beeldjes en afbeeldingen op vazen en schilderijen.

In 1947 dreigde het ras uit te sterven. Reden daarvoor was dat, in verband met de extreme voedseltekorten in China, de hondenbelasting erg hoog werd gemaakt. Dit was voor de meest Chinese burgers niet meer op te brengen, zodat de meeste honden dan ook werden opgegeten. Tevens werd destijds in China een wet van kracht waarin werd voorgeschreven dat alles wat niet productief was (zoals honden en knaagdieren) moesten worden afgemaakt.

Door deze, uit humanitair oogpunt kennelijk noodzakelijke maatregel, overleefden maar weinig honden deze periode. In de jaren zeventig gingen hondenhandelaren dit ras kruisen met andere  dieren om zwaardere rimpels te fokken. In 1973 werd door de Hongkong Chinees Matgo Law een verzoek om een reddingsactie voor dit ras te organiseren. Hierop reageerden meer dan 200 Amerikanen, waardoor de fokkerij in Amerika op gang kwam.

Vanuit Hongkong werd de Shar-pei verscheept naar andere delen van de wereld. In 1979 konden we ze voor het eerst in Europa begroeten. In de loop der jaren ontstonden in diverse landen rasverenigingen die de belangen van de Shar-pei behartigen, zo ook in Nederland.

Korte historie van de Shar-Pei